Het Kan Vriezen Het Kan Dooien

'Ik ben sociaal gerontoloog, maar daar vraagt niemand naar'. Alle grote maatschappelijke debatten die we in dit land voeren hebben een hoog gerontologisch gehalte. Daarmee bedoel ik dat ze samenhangen met de dubbele vergrijzing en de ontgroening. Wanneer gaan mensen met pensioen, hoe ziet de toekomst van de zorg eruit?

Wat mij opvalt, is dat in deze debatten de ontgroening en dubbele vergrijzing volledig wordt ontkend: het feit dat iemand die 65 jaar wordt, een grote kans heeft om 90 jaar te worden. Dus nog 25 jaar heeft om van zijn pensioen te genieten, maar ook zou kunnen werken. Het feit dat wordt geconcludeerd dat er woningen voor jongeren moeten worden gebouwd om ze te binden aan de regio, terwijl die jongeren er helemaal niet meer zijn. Het feit dat meer dan 40% van onze woningen wordt bewoond door één persoon, terwijl we nog steeds over gezinswoningen spreken en die willen bouwen. De immigratie zorgde er in het verleden nog voor dat het aantal geboortes in ons land op peil bleef. Ontkenning van de ontgroening en de dubbele vergrijzing heeft grote maatschappelijke gevolgen. Dure investeringen in infrastructuur die niet meer nodig is. Binnen nu en 10 jaar zijn babyboomers afgeschreven als economische waarde. Moeten genieten van een inkomen zonder arbeid. Wat deze babyboomers rest, is om van maatschappelijke waarde te worden. Er komt een massa aan kennis ervaring en energie beschikbaar om de samenleving leuker, slimmer en vooral duurzamer te maken. Ouder worden gaat niet vanzelf, daar moet je wat voor doen.

(Friso Teerink is sociaal gerontoloog en werkzaam als adviseur in de zorg)